Wat ben je sterk. - Blijf duwen.
Dit is de laatste keer dat ik met jou op reis ga.
Hoe kom je aan die spierkracht?
Meer, meer. Niet ophouden.
Hoe ver nog?
Nog een paar miljoen mijlen.
Een paar wat?
Een paar miljoen mijlen.
Hier gaan we even stoppen.
Blijven duwen.
Mexico, volgende keer.
Hawaï is beter. - Ja.
Ho, ho. Zo is het goed.
Wat ga je nu doen?
Ik ga proberen...
Help. - Help.
Sneeuwballengevecht.
Nee.
Papa. Papa. Komop.
Help me, Papa.
Ja...heeft u het nummer van de wegenwacht?
Dank je, Stan.
Als u hulp nodig heeft met iets,
dan roept u me maar, Mr. Russell.
Da's goed, bedankt.
Mr. Russell?
Papa.
Vangen.
Mr. Russell...
Dit stuk gaat toch ook naar Seattle, Estancia?
Ja, sir.
Goed.
In het begin was ik in shock. Dat geef ik toe.
Ik stond op automatische piloot. Ik voelde niets meer.
En op een dag besefte ik:
Joanna en Kathy zijn weg.
Ik liep rondjes in m'n flat en zei: 'Ze zijn weg...ze zijn weg...'
Ik werd bijna gek.
Wel, dat was vier maanden geleden en...
nu moet ik beginnen met dingen van mezelf te eisen.
Je eerste klas is volgende maandag.
Ik heb morgen een vergadering georganiseerd met leden van de faculteit.
Je zal er veel mensen herkennen.
Is 11 uur goed?
Goed, Robert. Bedankt voor alles.
Ach, komop,
iedereen is blij dat je hier bent.
Een bekend oud-leerling en vermaard componist als jij.
Wie zegt dat?
Vermaard of niet,
we zijn blij dat je er bent.
Jongens, rustig nou.
Ga in de keuken maar wat koekjes halen.
Hoe lang ga je in dat hotel blijven?
Er is hier plaats genoeg voor je, weet je.
Ach, bedankt, Eva. Ik denk...
dat ik een huis ga huren. Er komen wat dingen van me uit.
Ik wil mezelf ergens opsluiten en me op m'n piano uitleven.
Een plekje om te werken.
Een vriendin van me werkt bij het Historisch Behoud Comité.
Zij hebben oude huizen die ze ook verhuren.
Ik zal eens navraag doen. - Goed.
Mr. Russell? - Ja.
Hallo, ik ben Claire Norman.
Stapt u maar in, dan rijden we er naartoe.
Goed.
Wanneer is het huis laatst bewoond? - Ongeveer 12 jaar geleden.
Het Comité heeft er de afgelopen 12 jaar voor gezorgd.
Kijk 's aan.
Er zijn ooit plannen geweest om er een soort van museum van te maken.
Maar volgens mij dient een huis om in te wonen.
Waarom is het dan niet bewoond?
Ik werk nog maar een paar jaar bij het Comité.
Ik heb de indruk dat men voor dit huis te weinig moeite heeft gedaan.
Er is ook nog veel werk aan.
En er zijn ook enkele stukken...
die we hebben opgeslagen.
Daar mag u tussen kiezen.
Wat u het mooiste vindt.
De keuken.
Is er veel onderhoud nodig?
Daar hebben we iemand voor: Mr. Tuttle.
En...
dit is de muziekkamer.
Daarom dacht ik meteen aan u.
De piano is hier achtergelaten door het Comité. Teveel moeite om het te verhuizen.
Hij zal wel in slechte conditie zijn.
Wat zijn de voorwaarden?
Sorry dat ik uw compositie stoor.
Geeft niet, Mr Tuttle.
Dit stuk is al gecomposeerd.
Er staat iemand voor de deur die een watertank komt leveren.
U zou hem gebeld hebben.
Oké.
Al wat kunnen schrijven?
Ja, ik ben aan het tweede deel bezig. Altijd hetzelfde probleem.
Misschien kunnen de lezingen helpen...
Als inspiratie.
Ik heb begrepen...
dat er...
23 studenten ingeschreven zijn...
voor de lezingen over de gevorderde muziekklas.
We weten allemaal dat het buiten niet regent.
Tenzij er ergens een brand is waar wij niets van weten,
zitten hier veel mensen die niets beter te doen hebben.
Hoe dan ook,
na de tweede lezing zullen we meer weten.
Velen van jullie...
zullen dit herkennen.
Met een orkest erbij klinkt het ietsje beter. - Nee, het klonk prima.
John's geheim is dat hij een natuurtalent is.
Nu overdrijf je.
Als je je weg niet meer terug vindt... - Stuur je een speurder.
Sorry.
Hallo.
Mag ik je voorstellen aan m'n moeder?
Hoe gaat het, Mrs. Norman? - Hoe maakt u het?
Dit is John Russell. Ken je het Chessman-huis nog?
Ach ja, juist. Aangename kennismaking, Mr. Russel.
Bevalt het huis u?
Goed hoor.
Het is zo... groot.
Dames en heren,
mag ik even uw aandacht?
Ik stel u voor: Senator Joseph Carmichael...
en zijn zoon: - Mijn God.
congreslid Eugene Carmichael. - Hij gaat weer speechen.
De republikein die commentaar geeft op de democraten.
U weet dat ik niet graag speech.
Maar soms, bij uitzonderlijke gelegenheid,
zoals geld inzamelen voor ons prachtige Symphony Orchestra...
En waren ze niet geweldig vanavond?
Zeer zeker.
Ik ga een drankje halen.
Ik ga met je mee.
Ik ben zo terug, moeder.
Dank je.
Bedankt.
Eigenlijk zit hij in onze raad van bestuur,
bij het Historisch Behoud Comité.
Hij is onze grootste filantroop.
Dus u gaat zich hier vestigen?
Ja. - Goed zo.
Er staan nog wat spullen uit uw huis bij ons op het kantoor.
Ik zal het eens nakijken.
Ik ben blij dat u het huis genomen heeft.
Mr. Tuttle?
Ja, Mr. Russell.
U laat me schrikken.
Is er nog iemand? Mrs. Riss van de schoonmaak?
Nee, sir. Alleen ik.
Oké.
Dat is mooi.
De muziek.
Hallo. - Hoi.
Het is net een slaapliedje.
In zekere zin wel.
Wel, de spullen zijn er. Zoals beloofd.
Dit zijn enkele schilderijen die in het huis gehangen hebben.
En dit...
is een oude foto van de achterkant van het huis.
Prachtig.
Ik heb geprobeerd te bellen, maar je nummer is nog niet geregistreerd.
Wat is dat mooi.
Heeft u het opgelapt?
Ik niet, nee.
Dat was van Kathy, m'n dochter.
Dan ga ik maar eens.
Hopelijk vindt u het mooi.
Dank u.
Gaat u wel eens rijden?
Ja.
Rijdt u?
John?
Wat is er?
Ik dacht even aan m'n dochter Kathy.
Ze hield van paarden.
Een tochtvlaag, ergens.
Het was te luid. Te ritmisch.
Wel, hij doet het tenminste.
Waarom gebeurt het twee ochtenden achter elkaar,
precies om 6 uur?
Het duurt een halve minuut en dan stopt het. Dat klopt niet.
Een stookoven leeft, Mr Russell.
Het heeft kuren.
Het is een oud huis.
Het maakt geluiden.
Heel goed.
Bij de off-beats zijn we nog niet samen.
En Don, jij bent iets te laat...
bij de laatste vier akkoorden.
Voor de rest was het geweldig.
Goeienacht.
Wat ik bedoel is...
Zijn deze dingen ooit eerder gebeurd in dit huis?
Zo ja, bij wie en wanneer en...
wat deden zij eraan?
Sinds ik bij het Comité ben, heeft het huis leeggestaan.
John...
Je werkt heel hard.
Emotioneel heb je heel wat meegemaakt.
Is het niet mogelijk dat je... - ...hallucineerde? Bedoel je dat?
Excuseer.
Minnie?
Claire, je moeder aan de telefoon. Zal ik zeggen dat je het te druk hebt?
Ik kom zo. Excuseer me even, John.
Er zijn wat vraagjes over uw huurcontract, Mr. Russell.
Hoe bedoelt u?
Dat huis zou niet verhuurd mogen worden.
Miss Norman heeft zich overhaast met de papieren.
Dat is niet volgens het boekje.
Wie heeft er iets op tegen?
In dat huis kun je niet leven.
Niemand heeft dat ooit gekund.
Het wil geen mensen.
Dus zijn er al eens problemen geweest.
Claire, luister. Noot voor noot.
Zelfde tempo en zelfde toon.
Wat denk je?
Ik weet niet.
Het is een raar toeval.
Die melodie moet ooit heel populair geweest zijn,
anders had het nooit in een muziekdoos gezeten.
Goed, maar ik zweer dat ik het nog nooit gehoord heb,
sinds die dag dat ik het opnam toen jij langskwam.
Nee, er is iets.
Iets.
Dit is nog nooit gebeurd. Ik ben niet de eerste.
Ik heb de dossiers zorgvuldig uitgespit.
Tot terug in 1920.
Niets ongewoons.
Miss Huxley...
Minnie is een excentriek vrouwtje, maar ze zou nooit...
Ze zei dat het huis geen mensen wil. Ze heeft het mis.
Wat het ook is.. het wil wanhopig communiceren.
Het geklop, de waterkranen,
de gebroken ruiten. De scherven lagen aan de buitenkant.
Het moet van binnen uit gebeurd zijn.
Alles wat er gebeurd is...
was bedoeld om mij naar de zolderkamer te leiden.
Ik wil het zien.
Bekijk dat boek eens.
C.S.B.
4 januari.
1909.
Het handschrift van een kind.
1909. Wie woonde hier toen?
Hier vond ik de muziekdoos op de schouw.
Deze rolstoel.
Mijn God.
Het is zo klein.
Wat was deze kamer?
Vorige bewoners, William Saracino en familie. Een architect.
Kocht het huis in 1965, verkocht het in 1967.
Gekocht door het Comité voor Historisch Behoud in November 1967,
door een genereuze schenking van de Carmichael-Stichting.
De senator? - Juist.
De filantroop.
Waar is de rest van het dossier?
Geen voorgaande bewoners...
Geen voorgaande aktes.
Er is niets van voor 1920.
Minnie, we zijn op zoek naar het dossier van het Chessman-huis van voor 1920.
Weet jij waar dat is?
Wat wil je weten?
We zoeken naar de bewoners in 1909.
Een zekere Barnard. Een dokter.
Had hij misschien kinderen?
Een zoon en een dochter, geloof ik.
Er is een soort familiedrama gebeurt.
Hij verkocht het huis in 1909.
1909? - Juist.
Ik zal het klaarzetten. - Bedankt.
Hij staat klaar. De scanner staat rechts.
Hartelijk dank.
Laat eens kijken.
9 februari. Advertenties.
Beursberichten.
Onroerend goed. Meer advertenties.
Wacht, wacht.
'Cora Barnard, zeven jaar oude dochter van Dr. Walter Barnard,
'prominent geneesheer in Seattle, werd geraakt'
'en ernstig gewond toen ze onder een passerende kolenwagen kwam'
'voor haar huis aan Chessman Park.'
'Ze werd in kritieke toestand afgevoerd naar St. Margaret's Hospital.'
En zo voort...
Cora Bernard...
C.S.B.
Hier.
'Cora Steward Barnard...'
'bezweek'
'in St. Margaret's Hospital aan haar verwondingen van haar ongeluk op 15 februari.'
'Haar ouders zijn in rouw.'
'Miss Barnard wordt bijgelegd in het familiegraf,'
'op het Pootfield kerkhof.'
Dat is de dokter...
en z'n vrouw.
Dat is de broer, Lloyd.
Dat meisje, Cora,
werd gedood op straat.
Een ongeluk. Ongeveer hetzelfde als Kathy.
Wat gebeurt er in dat huis, Claire?
Wat doet het? Waarom wil het mij bereiken?
John...
Komt het door m'n dochter?
Ik kan dit niet nog eens doorlopen.
John...
Je moet weg uit dat huis.
Ik geloof u, Mr Russell.
De geluiden, de lichten, de teleportatie. Komt mij allemaal bekend voor.
Fascinerend. - Maar hier gaat het om:
Wat moet ik nu? Ik bedoel...
Ah.
Luister even,
onder ons gesproken.
Er komen hier veel...
mediums en spirituelen enzo,
en wij testen hen.
Wel...
99 procent...
echte oplichters.
Maar...
die ene procent...
verbazingwekkend.
Een medium...
Hallo.
Mr. Russell?
Ja.
Hoe gaat het? - Hoe maakt u het?
Mijn vrouw, Leah.
Aan uw linkerkant.
Kunnen die lichten uit, alsjeblief?
Ik wil alles opnemen, mag dat?
Ja, tuurlijk.
Da's goed hoor. Mr. Russell, wil u hier gaan zitten?
Tuurlijk.
Ik ga hier zitten.
Dank je.
U heeft een enorm verlies geleden, John Russell.
U bent uw vrouw en dochter verloren.
De aanwezigheid in dit huis wil u bereiken via... dat verlies.
De aanwezigheid is hier heel sterk.
Het is een kind.
Een kind dat niet vredig is...
en niet kan rusten.
De aanwezigheid...
is bij ons.
We voelen dat je er bent.
Wil je met ons praten?
Wil je communiceren?
Wil je ons bereiken?
Wil je praten...
met ons?
We willen je helpen.
Wat is je naam?
Wil je met ons praten?
Ja.
Wat is je naam?
Ben jij het kind, Cora?
Werd jij gedood door de kolenwagen?
Nee.
Hoe heet jij?
Joseph.
Ben je hier gestorven, Joseph?
Hoe ben je gestorven?
Wil je met iemand van ons communiceren?
John.
Help.
John.
Help.
Mr. Russell, wil u hier gaan zitten?
Wil je praten met John?
Wil je vertellen waarom je geen rust kan vinden?
Praat met John.
John is hier bij ons.
Wat wil je van John?
Waarom heb je geen rust?
Waarom blijf je in dit huis, Joseph?
Wat is er in dit huis?
Praat met John.
John is bij ons.
Hoe ben je gestorven?
Ben je in dit huis gestorven?
Waarom blijf je hier, Joseph?
Hoe ben je gestorven?
Joseph, ben je hier gestorven?
'We willen je helpen.'
'Wat is je naam?'
'...gedood door de kolenwagen?'
Nee...
'Nee.'
'Ben jij het kind dat geraakt werd door de kolenwagen?'
Nee...
'Nee.'
'Ben jij het kind dat geraakt werd door de kolenwagen?'
Nee...
'Nee.'
'We zijn er om te helpen.'
'Hoe heet je?'
Joseph.
'Hoe heet je?'
Joseph.
'Hoe heet je?'
Joseph.
Joseph...
'Joseph.'
'Ben je in dit huis gestorven, Joseph?'
Huis...
Mijn kamer...
Kan niet...lopen.
'Waarom kan je geen rust vinden?'
Mijn vader...
'Joseph, ben je hier gestorven?'
Mijn kamer...
'Hoe ben je gestorven?'
Hoe ben je gestorven?
Vader...
De waterput...
Sacred Heart.
Mijn medaille.
Vader...
Vader, niet doen.
Help.
Lichaam...
Ranch...
De waterput.
Mijn naam...
Joseph Carmichael.
Claire...
Ja.
Sorry dat ik...
Ik...
Kan jij...
Vader...
Mijn kamer...
Kan niet...lopen.
'Waarom kun je geen rust vinden?'
Mijn vader...
'Joseph, stierf je in dit huis?'
Mijn kamer...
'Hoe ben je gestorven?'
Vader, niet doen.
Mijn naam...
Joseph Carmichael.
Ik had je niet moeten bellen. Ik had iemand nodig.
Ik heb wat woorden opgeschreven.
Ik schreef 'Sacred Heart'.
Vroeger was er een weeshuis...
met de naam Sacred Heart.
Het is al jaren dicht.
Een weeshuis?
Ja.
Dat kind, Joseph Carmichael...
Hij werd vermoord in dit huis. Op de zolder.
En begraven.
En toen is er een wees...
Hou op, John. Je moet hier weg.
Miss Huxley aan de lijn, Senator.
Ze heeft al drie keer gebeld vanmorgen.
Het is belangrijk, zegt ze.
Goed dan, geef maar door.
Hallo, Minnie, hoe gaat het?
Goed hoor.
Ze hebben de dossiers doorgespit.
Geef die naam nog eens.
John...
Russell.
Ik ben blij dat ik kan helpen, dat weet je.
Tot ziens.
De biografie van de senator uit 1960.
Ik heb het laten kopiëren in de bib. Heel informatief.
Iets gevonden?
Een verhaal over de tijd dat ze plannen hadden om van het huis een museum te maken.
Richard Carmichael en familie woonden er van 1899 tot 1906.
Richard was de vader van de senator.
Zijn moeder stierf bij zijn geboorte in 1900.
Het staat er allemaal in.
Lees dat stuk eens over z'n ziekte.
'Joe Carmichael, zijn driejarige zoon, had een vorm van atrofische artritis.'
Verder naar beneden.
'De kleine Joe werd naar het bekende Nordbach Sanatorium...
in Bale, Zwitserland gestuurd voor speciale verzorging.'
'Vergezeld door z'n vader, vertrok hij in oktober 1906 naar Europa.'
'Hij kwam pas terug naar Amerika na het einde van de eerste wereldoorlog.'
Zo is dus misschien gegaan.
Richard's zoon, een ziek kind,
werd vermoord door zijn vader en in het geniep begraven.
Toen namen ze een zesjarig weeskind...
om zijn plaats in te nemen en werd meteen naar Europa gestuurd,
Met de vader als gezelschap.
Het kwam hen goed uit.
Zelfs de oorlog.
Hij hield hem in Zwitserland tot 1918. Toen hij terug kwam, was hij 18 jaar oud.
Wie zou weten dat het niet zijn echte zoon was?
Hij was niet meer kreupel omdat hij genezen was.
John...
Zou hij van de moord afweten?
En over de vervanger?
Dat weet ik niet.
Hoe kan een vader nou zoiets doen?
Richard's vrouw was Emily Spencer.
Zij was de dochter van H.T. Spencer.
Hij stichtte het Spencer-Carmichael-imperium.
Hij stierf in... 1905. Hij was stinkend rijk.
Zijn testament...
Dat testament zou wel eens heel interessant kunnen zijn.
Er moet ergens een kopie van bestaan.
Ik ga ook uitzoeken of er een ranch was.
Een Spencer of een Carmichael ranch, ergens.
Juist, een ranch...
met een waterput.
Dit is een atlas uit 1908 van Seattle waarin je kan zien waar de Carmichael-ranch was.
Hier.
Wat betekend dat symbool daar?
Volgens de legende,
is dat een waterput op dat erf.
Ach zo...
En in de atlas van 1914,
die hier open ligt, op hetzelfde gebied,
is er blijkbaar één groot gebied dat verkocht is geweest.
Maar het landgoed is bijna identiek. En de waterput staat nog steeds aangegeven.
Juist... oké.
In de atlas van 1928, zien we een verandering.
Het landgoed werd verder verkaveld.
Het symbool van de waterput is verdwenen,
en er werd een huis gebouwd hier.
De ranch staat in het testament.
Onderdeel van de erfenis van de kleine Joseph Carmichael, toen vijf jaar oud.
Hij krijg zo goed als alles.
En de vader, Richard?
Omzeild.
Behalve als voogd van zijn zoon en dus bezitter van het landgoed.
De dochter van de oude Spencer was dood,
en hij had duidelijk niets over voor z'n schoonzoon.
Ja, maar wacht...
Richard krijgt geen geld.
Maar hij heeft zeggenschap over z'n zoon en die is een fortuin waard.
Tenzij...
Tenzij de jongen komt te sterven voordat hij 21 is.
In dat geval gaat het hele landgoed naar een goed doel.
Dat zou de doodsteek zijn geweest voor Richard.
En hij had een zoon die zwak, ziek en bedlegerig was...
Kon zelfs niet lopen.
Hij heeft besloten om de jongen geen kans te geven.
Het geld was te verleidelijk.
Wat ga je haar vertellen?
Over de waterput onder het huis en het lichaam.
En de medaille met de naam erop?
Nee, en niets over Carmichael.
Ze zal denken dat je gek bent.
Jij zal zeggen dat ik dat niet ben.
Goeieavond, Mrs. Grey. Ik ben John Russell en dit is Miss Norman.
Mr Russell...
Normaal zou ik nooit naar uw verhaal geluisterd hebben.
Ik had u zelfs niet binnengelaten...
als u iets niet gezegd had aan de telefoon.
U zei dat...
u drie nachten geleden een séance heeft gehouden, juist?
Klopt.
Wel, drie nachten geleden,
op maandagnacht,
werd mijn dochter Linda,
gillend wakker, net na middernacht.
Ze had een nachtmerrie.
Ze was hysterisch. Ze zat te snikken.
Zo had ik haar nog nooit gezien.
Ze heeft wel meer nachtmerries gehad, maar niet...
Ze zei dat ze... een jongen gezien had.
Heel klein, heel mager...
Bijna een kabouter.
En hij probeerde om door de vloer te komen.
Hij staarde haar aan.
Hier, in het midden.
Ze is hier sindsdien niet meer geweest. Ze slaapt nu bij mij.
Wat wij willen...
Wat u wilt, Mr Russell, is deze kamer open breken.
Wel, ik heb uw nummer, Mr Russell. Ik moet erover nadenken.
Ze zijn nog aan het graven,
maar ze hebben de waterput al gevonden.
Oké.
Iets gevonden?
Nee, nog niets. Dit is Tony, Mrs. Grey's zoon.
Hallo.
Dank je.
Mag ik de zaklamp?
Tuurlijk.
Ik heb iets, denk ik.
Wat is het?
Een hand.
Wat?
Het is een hand.
Ik bel de politie.
Nog iets?
Denk het niet, nee.
Zou er nog wat bovenkomen, denk je?
Nee.
Volgens de lijkschouwer zijn deze beenderen al 50 jaar oud.
Enig idee wie dit kind was?
Nee, niet echt.
Niet echt?
Nee.
Ik wil verklaringen van iedereen.
Mrs Grey, kan u ergens anders de nacht doorbrengen?
Ja, dat is allemaal geregeld.
Goed.
Je had het ze moeten vertellen.
Het moet er zijn.
Zonder die penning hebben we geen bewijs, niets.
Je hebt de tape toch.
Daar kan je mee knoeien en dat weten ze. Zag je zijn gezicht?
Het was duidelijk dat je iets achterhield.
Het is al laat. Ga jij maar wat rusten. Ik zie je morgenvroeg wel weer.
oké, wees voorzichtig. - Jij ook.
Wat is er?
St. Paul's Kerk. 8 September, 1900.
Joseph Patrick Carmichael.
Was het daar?
Daar was het.
We moeten de politie inlichten. Dit is het enige bewijs dat we hebben.
Ze hebben mij niet zien graven. Waarom zouden ze geloven dat het daar lag?
Je kan ze niet zomaar negeren.
De politie gaat zich niet inlaten met een zaak van 70 jaar oud.
Het is toch een onopgeloste moord.
Nee.
Wat er ook moet gebeuren, IK moet het doen.
Ik moet Carmichael kunnen bereiken.
Hij zal je niet ontvangen nu.
Dat zal hij wél.
Senator.
Hey, wacht even.
Senator. - Wacht een minuutje.
Senator.
Ik ben John Russell.
Ik woon in uw huis.
Senator, kijk.
Ik wil hem dit laten zien.
Vooruit.
Senator.
Het is een dooppenning.
Uw naam staat erop.
Heb jij het? - Wij hebben het.
Het lag begraven...
bij het lichaam van een klein jongetje.
Senator.
De politie weet ervan.
Wie was dat? Een of andere gek?
Geen idee...
Laat maar, komop.
Dale...
Ik wil dat je het hoofdkwartier oproept.
Kapitein DeWitt.
Vraag of hij me wil bellen in Spokane...
...op dit nummer. - Ja, sir.
Verdomde rotzak.
Wat wil je?
Wat wil je van me?
Ik heb alles gedaan wat ik kan.
Ik kan niets meer doen.
Mr. Russell?
Ja.
Ik ben DeWitt. Kapitein DeWitt.
Ach ja.
Ik wil even met u praten.
Oké, kom binnen.
Wat een huis, zeg.
Ja.
U bent muziekcomponist? Klopt dat, Mr Russell?
Ja.
En u geeft les op de faculteit van de universiteit?
Dat klopt.
Hield u hier uw... seance?
Waar wilde u over praten?
U was vanmorgen op de luchthaven, Mr Russell. U heeft daar de boel op stelten gezet?
Schreeuwen en roepen als een gestoorde.
Volgens Sgt. Durban hebt u gisteren rare dingen uitgespookt.
U hebt beenderen opgegraven vanonder het huis van een vrouw...
en een spookstem heeft u verteld dat ze daar lagen, klopt dat?
U vertelde aan Sgt. Durban dat u geen idee had...
van wie die beenderen kunnen zijn. Geen enkel idee.
En nu...
Wel, het lijkt een beetje vreemd, vind u niet,
dat u vanmorgen op de luchthaven senator Carmichael aanvalt en hem valselijk beschuldigd?
Ik heb niemand beschuldigd.
Senator Carmichael is al 36 jaar in dienst. - Ik zei toch...
En hij wil niets te maken hebben met een vuil spelletje van chantage.
Chantage? - U hebt me gehoord.
Waar heeft u het over?
Ik heb begrepen dat u uw vrouw en dochter verloren bent een tijdje terug.
Misschien bent u van streek.
Misschien ietsje te zwaar.
Misschien heeft u hulp nodig.
Ik wil dat u nu vertrekt.
U begrijpt het duidelijk.
Snapt u wat ik zeg?
Eruit. Nu.
Luister, Russell.
Je hebt iets van de senator.
Hij wil het terug.
Een kleine gouden penning. Een familiestuk dat hij kwijt is.
Hij denkt dat jij het hebt.
Ik weet niet waar u het over heeft.
Sorry dat ik zo binnenval, maar ik ben zo kwaad.
Deze morgen...
Dit is... Kapitein DeWitt. Hij is van de politie.
U bent... Miss Norman?
Ja.
Mag ik het nu hebben of anders kom ik terug met een bevelschrift en breken we de boel af.
Afbreken? Wat gebeurt hier?
Ik zal er zijn.
Zoals u wil.
Waar ging dat over?
Senator Carmichael denkt dat hij gechanteerd wordt.
Je huurcontract is geannuleerd.
Ik moest ontslag nemen bij het Comité.
Geen uitleg, geen reden, niets. Gewoon ophoepelen.
Ik heb een afspraak met het hoofd van de raad van bestuur.
Hopelijk kom ik wat te weten.
Ik zal je dan bellen.
Ik reed langs en herkende de auto.
Ik weet niet hoe het gebeurd is. Hoe het heeft kunnen gebeuren.
Er waren geen andere auto's. Niets.
De auto ligt ondersteboven midden op de weg.
Die man, die agent die net bij jou was, DeWitt, hij is dood.
Carmichael. Zijn er berichten?
Ja, Kapitein DeWitt. Wat had hij te zeggen?
Mijn God.
Wie?
Goed.
Geef dat nummer eens.
John Russell.
De senator verwacht u.
Druk bezig? - Ja.
Waar ga je heen? - Ik ben zo terug.
Claire.
Goed dan, wat wil je nu eigenlijk?
U weet er vast iets van anders was ik hier nooit toegelaten.
Ik heb het druk. Dus schiet op.
Het huis in Chessman Park.
Uw familie woonde daar tot in 1906.
Er is een geschiedenis...
van vreemde gebeurtenissen.
Er is iets...in dat huis. Een verschijnsel.
Vannamiddag kwam Kapitein DeWitt bij me langs,
vermoedelijk in uw opdracht.
Dus heeft u wel door wat er gaande is.
Tenminste wat DeWitt heeft kunnen vertellen.
De storingen, de seance, de beenderen...
die ik in de waterput vond.
Ik probeerde met u te praten op de luchthaven.
Ik liet u dit zien.
DeWitt zei dat u het kwijt was.
Ik vond het in een graf...
waar het kind begraven lag.
Er is geen logische verklaring voor wat ik u nu ga vertellen.
De jongen was zwaar gebrekkig.
Ik denk dat hij vermoord werd...
in de zolderkamer van dat huis.
Ik...
Ik heb het zien gebeuren.
Volgens mij was het Richard Carmichael, uw vader,
die de jongen vermoordde, zijn natuurlijke zoon...
Joseph Carmichael.
Er was een... vervanger uit het Sacred Heart-weeshuis,
de jongen werd naar Europa gebracht,
miraculeus genezen en teruggekomen...
om een imperium te erven.
Die verwisselde bent u.
Dus...
Dat is uw verhaal?
Of hoe je het ook mag noemen.
Hoeveel?
Mijn God.
Hoeveel wilt u voor deze klucht die u verzonnen hebt?
Dit is geen chantage.
Ik reken al jaren af met ongedierte zoals u.
U vergooit uw kansen...
en dan verzint u zo'n ongelooflijk verhaal... - Het schrikt u af, niet?
Het is de waarheid, die kan je niet begraven. - Eruit.
Dit behoort u niet toe.
Eruit. Met uw vuile leugens.
Het behoort aan dat dode kind. U hebt uw hele leven al argwaan.
U bent Joseph Carmichael niet.
U bent de erfgenaam van de ergste vorm van moord.
Moord voor profijt. - Nee.
Mijn vader was geen moordenaar.
Niemand kan dat zeggen.
Mijn vader was een groots man.
Met een goed hart.
En dan komt u...
hem hier beschuldigen...
...van moord.
Verdomme.
Ik laat niet toe dat u zijn goede naam bezoedelt.
Deze documenten staan in het archief van de stad.
Dit is een tape van de seance.
Er is geen kopie van.
Pak aan. Ik heb gedaan wat ik moest doen.
Het spijt me.
Russell...
Als ik erachter kom dat je dit openbaar maakt...
Eén woord...
tegen wie dan ook...
Dan zal je wensen dat je nooit geboren bent.
Waar ging die herrie over?
Niets.
Eruit.
Laat me alleen.
Ik probeerde te bell...
Waar ben je?
John, wat doe je?
alsjeblief...
Ik wil daar niet komen.
Ik dacht dat je hier was.
Ik wist niet dat je weg was.
Het is goed. Kom maar.
Wacht in de auto.
Nee, ga niet terug naar binnen.
Nee, alsjeblief, niet doen. - Claire.
Claire. Je bent veilig. Wacht in de auto.
Ik ben zo terug. Maak je niet druk.
Vader...
Mijn penning...
Vader...
Mijn penning...
Mijn penning.
Vader...
Vader, niet doen...
Help.
Vertaling:Aeneas